Poproszę dwa karmelowe anioły
Osoby:
1. Lidka - laureatka literackiej nagrody roku w dziedzinie pisarstwa dla dzieci i młodzieży, kategorii bajkopisarstwa
2. Dziewczynka - Lidka w wieku szkolnym
3. Rzeźba
4. Antek - chłopczyk z podwórka
5. Witek – bezdomny
6. Cygan - przyjaciel Antka
7. Piotr - reżyser 
8. Postacie szkolne:
•	Chłopcy: Marek, Paweł, Robert, Janusz 
•	Dziewczynki: Ania, Kasia,
•	Nauczyciele: Dyrektor, Abram, Gebels
9. Szereg postaci towarzyszących:
•	Mama i Tata Antka
•	Dozorczyni, Kobiety na peronie
•	Uczestnicy uroczystości 

Scena 1
Miejsce: Sala pałacowa
Osoby: Lidka, jury, dziennikarze, laureaci
Kostiumy: Odświętne
Rekwizyty: Kamery, mikrofony, nagrody, dyplomy, kwiaty

	Ogromna sala pałacowa. Trwa uroczystość wręczania literackiej nagrody roku.  Dostojny starszy pan kolejno wyczytuje nazwiska laureatów. Wśród osób odbierających statuetki jest młoda pisarka, Lidka. Oklaski. Kamery. Wywiady. Lidka za plecami gości przedostaje się do wyjścia

Scena 2
Miejsce: marmurowe schody
Osoby: Lidka, jury
Kostiumy: sukienka w kwiaty, torebka
Rekwizyty: kwiaty, dyplom

Labirynt marmurowych schodów. Drzwi. Zatłoczona ulica.

Scena 3
Miejsce: podwórko przed blokiem
Osoby: Lidka, Antek, Przechodnie
Kostiumy: Lidka –jw., Antek – krótkie spodenki – trochę za duże, podarty t-shirt
Rekwizyty: Lidka – siatki, pakunki z zakupami, Antek - patyk

Lidka wysiada z taksówki przed jednym z wielu  osiedlowych bloków zbudowanych w latach siedemdziesiątych. W ręku trzyma kwiaty, słomkowy kapelusz, siatkę z zakupami. Dziesięcioletni chłopczyk Antek,  bawi się na trzepaku. Chłopiec  podbiega do Lidki. Wręcza mu pakunki.

Lidka:
-	Radosna stopo, czyim tropem podążasz ?

Chłopczyk nie odpowiada. Otwiera  drzwi na klatkę schodową. Ona zakłada słomkowy kapelusz i  rozpoczyna...

Scena 4
Miejsce: Schody
Osoby: Lidka, Antek, Sąsiadka
Kostiumy: jw.
Rekwizyty: jw.

 	... wyścig. Jako pierwsza dobiega do drzwi. Mocuje się z zamkiem. Chłopczyk zabiera jej klucz.  Otwiera drzwi. Lidka sięga po coś do torebki. Chłopiec ucieka. Lidka zostaje z cukierkiem w dłoni.  

Scena 5
Miejsce: mieszkanie Lidki
Osoby: Lidka, jury
Kostiumy: suknia wieczorowa – b. prosta
Rekwizyty: zastawa stołowa, sztućce

	Pokój. Lidka dekoruje  stół na dwie osoby. Ogarnia wzrokiem pomieszczenie. Poprawia kwiaty w wazonie. Wszystko jest przygotowane. Nastawia muzykę. Siada w fotelu. Zamyka oczy. Słucha dźwięków  dochodzących zza okna. Chwila ciszy. Ciemność. Słychać bicie jej serca przemiennie  z cykaniem zegara. Otwiera oczy. Zauważa migocące czerwone światełko na automatycznej sekretarce.  Zaniepokojona stara się  zlekceważyć czerwone światło. Zamyka oczy. Czerwień nie znika. Jej blask nasila się i rozprzestrzenia. 

Scena 6
Miejsce: mieszkanie
Osoby: Lidka, dzieci zza oknem na trzepaku
Kostiumy: Dzieci – różnorodnie – b. kolorowo
Rekwizyty: piłka, motor,

Podchodzi do okna. Obserwuje matki spacerujące z dziećmi. Koło pobliskiego śmietnika na trzepaku znajomy chłopczyk wywija fikołki. Podjeżdżają młodzieńcy na motorach. Po krótkiej rozmowie chłopiec odjeżdża wraz z nimi.

Lidka
-  Ciekawe, kto to był?

Scena 7
Miejsce: mieszkanie
Osoby: Lidka,
Kostiumy: jw.
Rekwizyty: telefon wraz z automatyczną sekretarką, notes z telefonami

Zmienia muzykę. Nalewa sobie kieliszek wina. Nie wypija. Siada za biurkiem. Pisze. Po chwili rezygnuje. Zaczyna sprzątać zastawę stołową. Nie kończy. Podchodzi do aparatu i zdecydowanym gestem naciska przycisk.
Ciemność

Scena 8
Miejsce: mieszkanie
Osoby: Lidka
Kostiumy: jw.
Rekwizyty: jw.

	Wertuje kartki kalendarza. Wybiera numer telefonu. Zajęty. Kartka. Nie ma nikogo w domu. Następna kartka. Telefon. Po drugiej stronie słychać męski głos. Rezygnuje z rozmowy. Ponawia próbę.  Fragment rozmowy.

Lidka:
- Cześć, co słychać. 
...

Lidka:
- Nie, nic. Nic, się nie dzieje.
...
Lidka:
- Aaaa..., niesamowite.
...
Lidka:
- Dawno?
...
	Lidka:
- Nic szczególnego

Scena 9
Miejsce: mieszkanie Lidki
Osoby: Lidka
Kostiumy: koszula nocna
Rekwizyty: książka, koc

Ten sam pokój. Bohaterka leży w łóżku. W tle widać na wpół uprzątnięty stół. Sięga po swoją książkę. Przerzuca kartki  z kolorowymi ilustracjami.

Scena 10
Miejsce: piwnica
Osoby: Lidka, 
Kostiumy: pidżama, sweter
Rekwizyty: rzeźba, szmatka

	Piwnica. W narzuconym na koszulę swetrze, z latarką w ręku, grzebie w  stercie  przedziwnych, nikomu niepotrzebnych przedmiotów. Odnajduje gipsowe popiersie kobiety, czytającej książkę. 

Scena 11
Miejsce: mieszkanie
Osoby: Lidka,
Kostiumy: jw.
Rekwizyty: jw.

	Pokój. Szmatką delikatnie czyści z kurzu rzeźbę. Na kartkach kamiennej książki ukazuje się  wyryta dziecięcym pismem litera M.   Stawia rzeźbę na stoliku przy łóżku. Siada obok niej, tak samo jak to czyniła będąc małą dziewczynką. Bierze do ręki swoją książkę. Przez chwilę naśladuje gipsową panienkę. 

Scena 12
Miejsce: mieszkanie z dzieciństwa
Osoby: Lidka – dziewczynka, Brat, Mama
Kostiumy: stylizowane na lata 70
Rekwizyty: meble z lat 70,

	Zadrukowane  kartki papieru,  przemieniają się w obrazy z przeszłości.

Retrospekcja:
 	Pokój zastawiony łóżkami. Nie ma przejścia pomiędzy rozstawionymi meblami. Mała, bosa dziewczynka wybiega z łazienki. Przyklęka na łóżku, kreśli szybko  znak krzyża. Następnie chowa się pod kołdrę. Pokazuje język bratu. Wchodzi  mama. Całuje dziewczynkę.

Mama:
- Śpij dobrze kochanie.

Otula ją i brata kołdrą. Gasi światło.

Scena 13
Miejsce: mieszkanie z dzieciństwa
Osoby: Lidka dziewczynka, śpiąca rodzina
Kostiumy: koszulka nocna
Rekwizyty: rzeźba –popiersie, latarka

	Noc. Dziewczynka wyjmuje spod poduszki latarkę. Przechodzi po łóżku brata. Zdejmuje z szafki duży, ciężki przedmiot. Chowa się  pod kołdrę. Naszym oczom ukazuje się odnalezione popiersie gipsowej  dziewczynki czytającej książkę.
 
Dziewczynka:
- Proszę. Przeczytaj mi bajkę. Nie chcesz. Dlaczego nie chcesz? Nie lubię Cię! Tylko milczysz i milczysz. Jak nie, to nie. Przeczytam sobie sama.

 Obraża się na kamienną przyjaciółkę. Po chwili.

Dziewczynka:
- Opowiem ci, co dzisiaj zdarzyło się na podwórku. Nie udawaj, że nie słyszysz jak do ciebie mówię. To nie prawda,  że cię to nie interesuje. Ta twoja książka wcale nie jest taka ciekawa. Poproszę Mamę to przeczyta mi tyle bajek, ile może się narodzić na całym podwórzowym podwórku. Pamiętasz  Antka. Dzisiaj poszliśmy nad Wielką Wodę i  zatrzymała się winda między  piętrami. 

Scena 14
Miejsce: mieszkanie z dzieciństwa
Osoby: Lidka, brat, mama
Kostiumy stylizowane na lata 70
Rekwizyty: jw.

	Ranek. Mama budzi dziewczynkę. Pod pościelą odnajduje tajemnicze przedmioty: rzeźbę oraz zapaloną latarkę.

Scena 15
Miejsce: podwórko – lata 70
Osoby: Lidka – dziewczynka, Jasiek - Rudy 
Kostiumy: stylizowane na lata 70
Rekwizyty: kolorowe szkiełka, papierki, kwiatki, muszelki, patyczki, listki, robaczki

	Dzieci bawią się na podwórku. Zbierają różne przedmioty i roślinki: kwiatki, listki, patyczki, kamyczki oraz kolorowe szkiełka, papierki. Kopią dołki na trawniku i robią widoczki. Następnie zasypują ziemią.

Scena 16
Miejsce: podwórko – lata 70
Osoby: Lidka dziewczynka, Jasiek – Rudy. Inne dzieci ( około 10)
Kostiumy: jw.
Rekwizyty: widoczek

	Chłopiec odkopuje ogromny widok zrobiony z fragmentów potłuczonej szyby. Dzieci z całego podwórka przybiegły by obejrzeć  szklany obrazek.

Scena 17
Miejsce: mieszkanie dziewczynki
Osoby: Lidka dziewczynka
Kostiumy fartuch szkolny
Rekwizyty: Tornister, worek na kapcie, kredki Bambino, Rzeźba

	Wbiega do domu. Szybko ściąga  popiersie czytającej dziewczynki z szafy. Siada  obok niej.

Dziewczynka:
- Jasiek, zrobił taki ogromny widoczek. Wszystkie dzieciaki zazdroszczą jemu. Ja też. Mówię Ci taki ogromny jak nasza miska w łazience. Specjalnie go ukrył. Rozumiesz? Żeby nikt nie znalazł. Skąd on wziął tyle kolorowych papierków? Mam dla ciebie prezent.

Wyjmuje kredkę i bardzo starannie kreśli na kartkach posągowej książki literę M. Słychać dźwięk otwierania drzwi kluczem.

Scena 18
Miejsce: balkon lata 70
Osoby: Lidka dziewczynka, Jasiek – Rudy. Inne dzieci ( około 10)
Kostiumy: jw.
Rekwizyty: miska, szczoteczka, płyn do mycia naczyń, ściereczka

	Balkon. Dziewczynka siedzi  z miską wody i próbuje doczyścić rzeźbę, obserwując bawiące się dzieci. 

Dziewczynka:
- Anka popsuła  Antkowy widoczek. Powiedziała, że ma do tego prawo, bo to były jej papierki. Jednak, to ona dała mu te cukierki. Ja także zrobię taki widoczek i nikomu go nie pokażę. Tylko skąd wezmę tyle kolorowych papierków. 

Scena 19
Miejsce: balkon
Osoby: Lidka dziewczynka, Chłopiec – Rudy. Inne dzieci ( około 10)
Kostiumy: jw.
Rekwizyty: bańki mydlane

	Widać fragment twarzy i rąk wystających z  piany. Dzieci pod balkonem wychwytują mydlane bańki. Jedna z nich prysła. A, wraz z nią obrazy z dzieciństwa.

Scena 20
Miejsce: mieszkanie Lidki – lata 90
Osoby: Lidka 
Kostiumy: koszula nocna
Rekwizyty: książka o kolorowych ilustracjach

	Pokój Lidki. Nadal siedzi z otwartą książką. Przerzuca stronę. Ogromne bajkowe ilustracje, umieszczone na kartkach książki  przenoszą nas w świat wspomnień z dzieciństwa

Scena 21
Miejsce: mieszkanie dziewczynki
Osoby: Lidka dziewczynka, Chłopiec – Rudy. Inne dzieci ( około 10)
Kostiumy: jw.
Rekwizyty: widoczek

Retrospekcja:
	 Lidka ciągnie za sobą wózek z ogromnym pluszowy misiem. Widzimy  te same przedmioty co na początku naszej opowieści: trzepak, ławkę, klomb z różami.  Mijane przedmioty zdają się być nienaturalnie duże. Na końcu podwórka  znajduje się popsuta karuzela. Sadza na niej misia. Małymi rączkami popycha ogromną machinę Po kilku obrotach, zmęczona siada  i  czeka. Czeka. Karuzela nie  rusza z miejsca. Nikogo nie ma, kto mógłby jej pomóc. Czeka. Słyszymy głos dorosłej Lidki, która zaczyna układać  bajkę. Następuje nałożenie się dwóch rzeczywistości; dziecięcego  pragnienia  by karuzela kręciła się i bajki opowiadanej przez dorosłą Lidkę. To powoduje, że spełnia się dziecięce pragnienie Lidki.  Pod wpływem snutej opowieści,   karuzela powoli rusza z miejsca i zaczyna wirować. Najpierw,  powoli, potem coraz szybciej i szybciej, aż do zawrotu głowy. Wszystko w rytm padających słów. Zgodnie z melorecytacją. Dziewczynka mocno trzyma się poręczy. Słychać radosny śmiech.

Bajka:
-W naszym królestwie mieszkają  Anioły. Różnokolorowe. Do koloru do wyboru. Życzy sobie pan. Mamy karmelowe, koralowe, białe, a nawet  czarne. Purpurowe. Fioletowe. Morelowe. Zielone. Jeden żółty. Dwa błękitne. Brązowy. Zaróżowiony. Rozumiem. Coś wyjątkowego, niepowtarzalnego, specjalnego. Może  taki  ekspresowy,  pocztowo-wysyłkowy. Tylko i wyłącznie  do pani usług. Proszę się nie martwić. Anioły! Wciąż  gdzieś posyłane. O, jak miło. Przepraszam, że pytam, o  cel naszej podróży?   Cel nieznany, zapomniany.

Scena 22
Miejsce: mieszkanie Lidki lata 90
Osoby: Lidka 
Kostiumy: koszula nocna
Rekwizyty: książka, rzeźba

	Wiruje  pokój. Obraz statycznieje.  Lidka   mocno trzyma się zamkniętej książki. Tak jakby bała się stracić równowagę. Jest  blada. Zdziwiona tym co się zdarzyło. Przygląda się figurce. Delikatnie opuszkami palców dotyka wyrytej literki. Tak jak to czyniła jej mama, nachyla się i całuje kamienną dziewczynkę  w zimny policzek. 

Dziewczynka:
- Śpij dobrze, kochanie.

Dzwonek do drzwi. 

Scena 23
Miejsce: mieszkanie lata 90
Osoby: Lidka, Antek
Kostiumy: jak w poprzednich scenach
Rekwizyty: polna róża

	Za drzwiami, stoi nasz znajomy chłopczyk. W ręku trzyma  polną różyczkę. 

Scena 24
Miejsce: mieszkanie Lidki lata 90
Osoby: Lidka, Antek
Kostiumy: jw.
Rekwizyty: zastawa stołowa, lody

			Lidka wstawia kwiatek do wazonu. Przy stole siedzi Antek, wymachując nóżkami, zajada ogromną porcję lodów. Lidka patrzy na swoją gipsową przyjaciółkę, która porozumiewawczo  mruga okiem. 

Scena 25
Miejsce: mieszkanie Lidki lata 90
Osoby: Lidka, Antek
Kostiumy: jw.
Rekwizyty: koc, książka

Chłopiec Przytulony do Lidki

Lidka:
       - Dobrze, przeczytam Ci Bajkę

       Bajka:
- Ta historia ma swój początek na  podwórku. Zwyczajnym       podwórku podwórzowym, przez tą swoją podwórzowość zupełnie nadzwyczajnym w swej zwyczajności. Entliczek, pętliczek zaczarowany chodniczek. Kto choć raz  bawi się na takim chodniczku, rozumie jego nadzwyczajność. Tam właśnie toczą się niezwyczajne gry podwórzowe. Wszystko jest nadzwyczaj nadzwyczajne. Jak się już domyślacie bohaterami tej  opowieści jesteście wy sami. Oto,  na środku podwórka pojawia się chłopczyk.

Chłopczyk:
         krzyczy 
- „Czy nie widzieliście króla? Takiego w złotej koronie i z diamentowym berłem. Króla nad króle”.

Tajemniczy głos odpowiedział:

- „Nieee...”.

Chłopczyk:
 -  „Nie? - zdziwił się chłopczyk”.

            Powrót do rzeczywistości

            Antek:
            Zaspany
Nie, naszym światem rządzą nie królowie, lecz wszechobecni gracze gier multimedialnych

	Lidka okrywa chłopca kocem.
	- Śpij dobrze.

Scena 26
Miejsce: kawiarnia osiedlowa
Osoby: Lidka, Piotr, Antek
Kostiumy: dżinsy, t-shirt, torba
Rekwizyty: dyktafon, plecak

			Przedpołudnie. Następnego dnia. Osiedlowa kawiarnia. Wewnątrz znajdują się nienaturalnie duże stoliki. Lidka  przeprowadza wywiad ze znanym reżyserem. 

Lidka:
Największe osiągnięcie twojego życia?

Piotr:
Po chwili namysłu
- Realizacja swoich marzeń. Praca, umożliwiającą mi poznawanie nowych obszarów rzeczywistości.

Lidka:
- Nie czujesz się zmęczony tą nieustanną bieganiną, brakiem 
oparcia w domu rodzinnym?

Piotr:
- Dokonałem wyboru. 

Lidka:
- I ponoszę jego konsekwencję. Znam to. 

Lidka spostrzega Antka idącego ulicą z ogromnym plecakiem.

- Przepraszam, ale muszę ... .

Scena  27
Miejsce: ulica
Osoby: Lidka, Sąsiadka
Kostiumy: dżinsy, t-shirt, torba
Rekwizyty: wózek z zakupami

Wybiega z kawiarni. Rozgląda się. Pusta ulica. W oddali widać parę staruszków.  Nigdzie nie ma Antka. Ulicą przechodzi dozorczyni.

Dozorczyni:
- Dzień dobry.

Lidka:
- Pani Cichomska, nie widziała pani Antka?

Dozorczyni:
- Tego umorsańca. Nie. Pani, to ma dobre serce.

Lidka:
- Dziękuję.

Dozorczyni:
- Czytałam mojej wnuczce pani bajki. Podobały się jej. Najbardziej  ta, o tych Grekach. Ja, tam wolę tę o złotym królu.

Lidka:
- Gdyby go Pani zobaczyła, to proszę mi o tym powiedzieć.

Dozorczyni:
- Dobrze, dobrze. Pani to w gorącej wodzie kąpana.

Scena 28
Miejsce: kawiarnia osiedlowa
Osoby: Lidka, Piotr
Kostiumy: dżinsy, t-shirt, torba
Rekwizyty: dyktafon

			Kawiarnia. Chwilę później. Lidka przez cały czas trwania rozmowy patrzy przez okno.

	Piotr:
- Jeżeli w ten sposób podejdziemy do tematu (...) konsekwencję takiego myślenia  zobaczymy na monitorze telewizora. Konieczność wnikania w głąb (...) Odłóżmy tę rozmowę na później.

	Lidka:
 - Przepraszam. Masz dzieci?

		Piotr:
	- Nie. A, Ty?

Lidka:
	- Ja? Nie, ja też nie mam. Chociaż może.  

	Po chwili zamyślenia. 

	- Jeżeli nie masz dzieci, to skąd wiesz, co będzie się im podobać?

Piotr:
	- Może sam jestem takim, dużym dzieckiem. Nagrywasz?

Lidka:
	- Nie. Przepraszam, zapomniałam.

Piotr:
	- Nie słuchasz mnie.  Powiedz, co się  stało?

Scena 29
Miejsce: w samochodzie
Osoby: Lidka, Piotr, dzieciaki
Kostiumy: dżinsy, t-shirt, torba
Rekwizyty: motor, części, narzędzia

Samochód. On prowadzi. Jeżdżą ulicami miasta. Szukają chłopca.

Piotr:
	- To, ten?

Lidka:
	- Nie. Ten, też nie. Na pewno byś go poznał.

		Piotr:
	- O,   literaci.

	Przejechali, koło grupki chłopców reperujących motor.

	Lidka:
	- Zawróć

	do chłopców
	- Przepraszam, jestem wasza sąsiadką. Czy nie wiecie gdzie mieszka Antek, taki mały chłopiec, który kręci się po podwórku.

	Chłopcy:
	- Nie

	Lidka:
	- Widziałam z okna jak go gdzieś zabieraliście.

	Marek:
	- A, ten.

	Janusz:
	- Pierwszy blok od Supersamu, chyba trzecia klatka.

	Marek:
	- Ale tak dokładnie to nie wiemy.

	Piotrek:
	- O.K.

Scena 30
	Miejsce: klatka schodowa
Osoby: Lidka, Piotr,
Kostiumy: dżinsy, t-shirt, torba
Rekwizyty: lista lokatorów

Klatka schodowa. Sprawdzają listę lokatorów.

Piotr:
- I, co.

Lidka:
- Wydaje mi się, że pod 17.

Piotr:
- Wydaje Ci się?

Lidka:
- Próbujemy?

Piotr:
- A, mamy inne wyjście.

Scena 31
	Miejsce klatka schodowa
Osoby: Lidka, Piotr, Babcia
Kostiumy: dżinsy, t-shit, torba
Rekwizyty: łańcuch do drzwi

Pukają. Głos babciny zza drzwi.

Piotr:
- Przepraszam, czy tu mieszka Antek.

Babcia:
- Jaki, Antek. Co Ci się zechciało nagabywać biedną, samotną kobietę. Jeszcze jedno słowo, a wezwę Policję.

Piotr:
 	- Przecież nic nie mówię.

Babcia:
- Z wami tak zawsze niby nic, a potem nie chcecie się żenić.

Piotr:
- Przepraszam

Wychodzą

Pod blokiem, zza firanki obserwuje ich kobieta. Po chwili wskazuje następną klatkę.

Scena 32
	Miejsce: klatka schodowa
Osoby: Lidka, Piotr, rodzice Antka
Kostiumy: dżinsy, t-shirt, torba, podkoszulek siateczka, fartuch
Rekwizyty: Ścierka do wycierania naczyń

Lidka i reżyser stoją pod drzwiami. Zza drzwi dobiegają odgłosy awantury. Delikatnie pukają do drzwi. Nikt nie reaguje. On zdenerwowany stanowczo zaczyna walić w drzwi.

Męski głos:
		- Co, kurwa jego mać, policja. Powiedzcie tej kurwie jebanej jej mać, że nie przestanę. To mój dom i mogę robić co mi się podoba. Cholera.

	Piotr:
	-  Proszę otworzyć. Inaczej zadzwonię po policję.

Słychać hałas za drzwiami. Szamotanie.

Głos żeński:
		- Ratunku. Nie, nie rób tego.

Głos męski:
- Odejdź.

	Otwiera drzwi.

	- Czego pan chce?

Piotr:
	-  Szukam pańskiego syna.

Ojciec:
		- Znowu ten skurwysyn narozrabiał. Nie ma go. Wyprowadził się.

Zza drzwi dobiega kobiecy płacz.

- To i dobrze zrobił. Zuch. Nauczy się życia, tak jak jego tata.

Piotr:
- Nie wie pan, gdzie  może być?

Ojciec:
- Nie

Trzaśnięcie drzwiami, którego dźwięk słyszymy jeszcze na ciemności. Pojawia się obraz z przeszłości.

Scena 33
Miejsce: mieszkanie Lidki – lata 70
Osoby: Lidka,- dziewczynka, jej mama
Kostiumy: Sukienki w groszki
Rekwizyty: Ścierka do naczyń

Retrospekcja:
Pokój z dzieciństwa. Mama przytula płaczącą Lidkę.

Mama:
- Nie płacz. Tata do nas wróci. On nas kocha, tylko jeszcze o tym nie wie. Nie wie, że nas potrzebuje.

Scena 34
	Miejsce: wnętrze samochodu
Osoby: Lidka, Piotr
Kostiumy: dżinsy, t-shirt, torba
Rekwizyty: papierosy, zapalniczka

Piotr:
- I co robimy?

Lidka:
- Odwieź mnie do domu.

Scena 35
	Miejsce: mieszkanie lata 90
Osoby: Lidka,
Kostiumy: dżinsy, t-shirt, torba
Rekwizyty: siatka z zakupami. Flakonik, woda, róża

Słychać dźwięk otwierania drzwi kluczem. Lidka rzuca siatkę z zakupami. Zmienia wodę w wazonie. W płaszczu rzuca się na łóżko. Przygląda się opadającym płatkom dzikiej róży.

Scena 36
	Miejsce ogródki działkowe
Osoby: Lidka, 
Kostiumy: sportowo
Rekwizyty: plecaczek

Teren ogródków działkowych. Pomiędzy nimi Lidka znajduje krzak z którego być może Antek zerwał kwiatek. Przechodzi ogrodzenie.  Na działce nie ma nikogo. Domek jest zamknięty. Wracając zauważa dym na jednej z posesji. 

Scena 37
Miejsce: działki
Osoby: Lidka, Witek, Chłopcy
Kostiumy: ubrani chłopców poplamione smarami
Rekwizyty: motor, narzędzia,

 Na działce widzi znajomych chłopców wraz ze starszym mężczyznom, którzy oglądają fragment motoru.

Lidka:
		- Dzień dobry

    Witek:
   	- Dobry dzień. Przepraszamy za bałagan.
	
	Lidka:
	- To ja przepraszam, że przeszkadzam, po raz któryś.

	Witek:
- Nic nie szkodzi. Chłopcy i tak dawno powinni być w szkole.

Lidka:
-  Nie. Szukam małego chłopca z ogromnym plecakiem.

Marek:
 	- Szuka pani chłopca, czy plecaka?

	Witek:
- Nie bądź taki dowcipny. Panowie, czas na was. Co do rozrusznika to postaram się coś wykombinować

Lidka:
	- Wolałabym chłopca. A, jeżeli przy okazji i plecak by się znalazł, to i dobrze.

Paweł:
       - Plecak leży tutaj. Gorzej będzie z chłopcem. Do widzenia

        	Lidka:
        - Do widzenia. Nie chciałam was wystraszyć.

	Scena 38
Miejsce: działki
Osoby: Lidka, Witek
Kostiumy: jak wyżej
Rekwizyty kubki, herbata, ciastka

	Witek i Lidka zostali sami.

	Witek:
- Musi pani poczekać. Proponuję wypić herbatę, poczęstować się ciastkiem. Trochę to może potrwać.

	Lidka:
	- Dawno nie piłam herbaty prosto z ogniska. Uwielbiam jej zapach. Miło tutaj.

Witek:
	- Nie boi się pani. Tak sama wieczorem.  

Scena 39
Miejsce: ulica koło działek
Osoby: Chłopcy
Kostiumy: jak w scenie 37
Rekwizyty: scyzoryki     

Chłopcy wracają do domu.

Marek:
- A, mówiłem, żeby tego małego nie brać z sobą. Będą kłopoty.

Paweł:
- Spokojnie. Witek, jakoś to załatwi.

Marek:
- Mogliśmy odstawić go do domu.

Robert:
- Do jakiego domu. Byłeś tam kiedyś?

Paweł:
-  Mój stary to kawał... ale z takiego domu to sam bym ...

Scena 40
Miejsce: działki
Osoby: Lidka, Witek, Antek
Kostiumy: jak w scenie 37 plus sweter Witka, który ma na sobie Lidka
Rekwizyty: latarka

Światło latarki budzi Lidkę. 

Witek:
	-  Znalazła się Pani zguba.

Lekko zaspana, przytula chłopca.

Antek:
	-  Skąd wiedziałaś, gdzie jestem?

Lidka:
		- Prawdziwy Indianin, zawsze odnajdzie swój skarb.

Scena 41
Miejsce: kawiarnia
Osoby: Lidka, Antek, Piotr
Kostiumy: nowe. Lidka i Antek –w strojach z dnia poprzedniego
Rekwizyty: Lody z wiśniami, łyżeczki, talerzyki

Następnego dnia. Ta sama kawiarnia, co poprzednio. Lidka rozmawia z Piotrem Przy stoliku obok siedzi Antek.  Przysłuchuje się rozmowie, jedząc lody.

Lidka:
	- Czy, zakończenie twojego ostatniego filmu, jest początkiem następnej opowieści?

Piotr:
	- A, czy to jest ten złoczyńca, którego szukaliśmy?

Antek pokazuje język. Reżyser odwzajemnia się tym samym.

Lidka:
	- Zostawiam was na chwilę samych. Porozmawiacie po męsku.

Gdy Lidka wychodzi do toalety. Antek  strzela pestkami z owoców w reżysera. Piotr goni chłopca pomiędzy stolikami.

Piotr:
- Niech Cię tylko złapię.

Scena 42
Miejsce: kawiarnia
Osoby: Lidka, Piotr
Kostiumy: jak wyżej
Rekwizyty: pestki

Chwilę później. Kawiarnia. Piotr patrzy przez okno. Wraca Lidka.

Lidka:
- Gdzie jest Antek?

Piotr:
- Uciekł.

Lidka:
- Tak sam z siebie.

Piotr:
- Przyznaję, że trochę mu pomogłem.
 
Scena 43
Miejsce: działki
Osoby: Lidka, Witek, Antek
Kostiumy: nowe - sportowe
Rekwizyty: kubek, herbata, ognisko, patyczki, ciasto chlebowe

Wieczór. Działki osiedlowe. Witek, Lidka i Antek siedzą przy ognisku i piją herbatę. 

Antek:
	- Obiecaj, że mnie nie  wydasz.

Lidka:
- Obiecuję. Pod warunkiem, że Ty także coś dla mnie zrobisz?

Antek:
- Co?

Lidka:
-Twoja mama na pewno się o ciebie martwi. Wróć do szkoły. 

Antek:
- Jeszcze dwa dni. Proszę. Tylko, zdobędę orle pióra.

Lidka:
- Dobrze, pod warunkiem, że wrócisz do szkoły.

Antek:
- Jesteś ...

Lidka:
-  Tak? W takim razie stawiam jeszcze jeden warunek. Wszelakie próby podejmowane przez Ciebie  mnie będą także obowiązywać. Zgoda?

Antek:
- Ale, ty jesteś kobietą.

Lidka:
- To, co?

Antek:
- Jedna z nich muszę przejść sam.

Lidka:
- Porozmawiamy na ten temat później.

Witek:
	- To, się porobiło. Pozwolicie, że ja zostanę bladą twarzą, która popilnuje wigwamu. 

Scena 44
Miejsce: przystanek autobusowy
Osoby: Lidka, Antek
Kostiumy: jak w scenie 43
Rekwizyty: autobus, plecaki, worki na śmiecie

Świta.  Antek i Lidka wsiadają do pierwszego autobusu.  Chłopczyk zapoznaje Lidkę z porannym, życiem miasta.  Dojeżdżają do ogromnego biurowca. Wysiadają. Schowani na klatce pobliskiego domu  obserwują jak Mama Antka wraz z innymi kobietami sprząta pomieszczenia biurowe. Kobiety wynoszą, czarne worki ze śmieciami przed budynek. Chłopczyk z Lidką szybko przenoszą je do pobliskiego śmietnika. Chowają się za murkiem. Obserwują zdziwioną minę kobiet, kiedy wracają by zakończyć pracę. 

Scena 45
Miejsce: kawiarnia
Osoby: Lidka, Piotr
Kostiumy: Piotr – nowy strój ( coraz bardziej elegancki)
Rekwizyty: papier, kartka, pisaki, dyktafon, kelnerka, goście

Tego samego dnia. Kawiarnia. Lidka siedzi ze znajomym reżyserem. Pisze coś na kartce. 

Piotr:
	-Idiotyczne. Przychodzisz na umówione  spotkanie. Chcesz przeprowadzić wywiad i nie możesz mówić. Przepraszam, ale czy nie uważasz, że to jest absurdalne.

Piotr:
	- Powiedz mi. Czy ten wywiad w ogóle jest Ci  do czegoś potrzebny. 

Po chwili.

Piotr:
	- No, dobrze odpisz.

 Odpisuje.

Piotr:
	- Może nasze spotkanie przełożymy na kiedy indziej?

Czyta.

	- Dobrze. Mam mówić do tej maszyny ?

Ona kiwa głową, że tak.

	- Czekam na pierwsze pytanie.

Czyta  pytanie.

	- O czym będzie twój następny film?

Szybko bierze dyktafon do ręki i odpowiada.

	- O szalonej dziennikarce i zasmarkanym chłopaku.

Scena 46
Miejsce: bazar osiedlowy
Osoby: Witek, sprzedawczynie, kupujące, Antek, Lidka, Kobieta 1, Kobieta 2 
Kostiumy: bazarowe
Rekwizyty: stragany, narzędzia od motoru

Bazar. Witek handluje różnymi przedmiotami metalowymi. W koło kręci się pełno Rosjan. Antek dźwiga stary błotnik.

Antek:
- Ładny? Pomaluje się na czerwono – będzie jak nowy.

Witek:
Skąd to masz? Co tutaj robisz? Gdzie Lidka?

Antek:
- Zgubiłem  ją. Powiedziałem, że muszę iść do szkoły.

Witek:
- Tyle razy Ci mówiłem, że nie wolno Ci tutaj przychodzić.

Lidka:
- Cześć. To tak wygląda ta twoja szkoła. Gdzie jest moja portmonetka.

Witek:
	-  Sprawdź dobrze

Antek:
		- Może nie wzięłaś domu.

Lidka:
		-  Wzięłam. A, my to sobie porozmawiamy.

Witek:
	- Zobaczę, co da się zrobić. Cygan !!!

Witek rozmawia z Cyganem. Antek głaszcze Lidkę po głowie. Zabawa  w berka. 

Kobieta:
	- Od takich, to najlepiej z daleka. Nigdy nie wiadomo, co im przyjdzie do głowy.

Druga kobieta:
	- Popatrz  Pani, ona wygląda normalnie. Nikt by się nie pomyślał, że zadaje się z   takimi łachmytami.

Pierwsza kobieta:
- Co, Pani! Tu, są dzieci.

Scena 47
Miejsce: działki
Osoby: Lidka, Witek, Antek, Cygan, Policja
Kostiumy: sportowe – nowe. Ten sam sweter
Rekwizyty: ognisko, naszyjnik ze śrubek, nakrętek, portfel, piasek, woda, radiowóz

Wieczór. Ogródki. Działka Witka. Ognisko.

Lidka:
	- Nie udało się.

	Antek:
	- Spróbujemy jutro. Na pewno wytrzymamy nic nie mówiąc.

	Lidka:
- Nie rozumiesz mnie. Nie udało się. Ja tobie zaufałam, a ty mnie znowu oszukałeś.

Witek:
wyjmuje naszyjniki zrobione z śrubek, nakrętek
  - To dla was za to, że mi pomogliście.

Lidka:
  - Mam dla was prezent. 
         Wyjmuje przepiękne gołębie pióra.

Malują twarze i rozpoczynają indiański taniec. Obok działek przyjeżdża policja. Szybko gaszą ogień.

Witek:
   - Pojechali już.

  Słychać czyjeś kroki.

    Cygan:
		- To,  ja.

Wręcza Lidce portfel.

Lidka:
	- Dziękuję. Skąd go masz?

		Cygan:
	- Prawdziwy Indianin zna swoje miasto.

Lidka i Antek oddają Cyganowi swoje pióra.

Scena 48
Miejsce: dom Lidki – lata 90
Osoby: Lidka, telefon, notes
Kostiumy: sukienka ze sklepu Indyjskiego
Rekwizyty: komputer

Dom. Lidka przerywa pisanie na komputerze. Podchodzi do telefonu. Wykręca numer.

Lidka:
- Dzień dobry, jestem opiekunką Antka Kowalika z  4 a. Chciałabym się dowiedzieć, czy dzisiaj pojawił się  w szkole.
....
Lidka:
  - Bardzo dziękuję. Do widzenia.

Scena 49
Miejsce: działki
Osoby: Lidka,
Kostiumy: dżinsy, t-shirt
Rekwizyty: porozrzucane rzeczy

Ogródki. Domek Witka. Lidka zastaje porozrzucane rzeczy. Nikogo nie ma. Mechanicznie zaczyna porządkować przedmioty. Nagle przerywa sprzątanie.

Scena 50
Miejsce: kawiarnia
Osoby: Piotr, Lidka
Kostiumy: Lidka – jw.
Rekwizyty: kawa, telefon komórkowy

Kawiarnia. Piotr pije poranną kawę. Czeka. Wbiega Lidka.

Lidka:
	- Przepraszam za spóźnienie. Zdarzyło się coś wyjątkowego. 

Piotr:
		- O niebiosa, królowa mówi ludzkim głosem.

Lidka:
	- To, nie jest śmieszne.

Piotr:
	- Nie. Powiem, że wręcz niesamowite. Co się spotkamy to w koło trzęsienie ziemi. Tak, nie dzieje się nawet u mnie w filmie. Powiedz, co się tym razem wydarzyło?

	  Lidka:
	- Mój znajomy nagle zniknął.

	  Piotr:
	- Kryminał.

	  Lidka:
	-Podobno jest w szpitalu.

	Piotr:
  - Obyczajówka.

	Lidka:
   -Nie wiem w jakim szpitalu.

Reżyser wyjmuje telefon komórkowy

	Piotr:
   -Kręcimy dokument.  Imię nazwisko.

	Lidka:
  - Nie znam.

		Piotr:
- Teraz, ja nie żartuję.

Lidka:
   - Ja, też. Nie znam jego imienia i nazwiska.

	Piotr:
 - No, dobrze zaczniemy poszukiwania znajomego bez nazwiska.

Scena 51
Miejsce: samochód, ulice miasta
Osoby: Lidka, Piotr
Kostiumy: jw.
Rekwizyty: plan miasta

Podróż ulicami miasta. W samochodzie.

Lidka:
	- Wiesz, że nie musisz się w to angażować.

Piotr:
	- Wiem. Postanowiłem jednak zostać sławny. Do tego by tak się mogło stać  potrzebna jest osoba, która zrobi koło mnie dużo szumu. I to, będziesz Ty.

		Lidka:
	- Nie uważasz, że wiele ryzykujesz.

Scena 52
Miejsce: recepcja szpitalna
Osoby: Lidka, Piotr, pielęgniarka, pacjenci, odwiedzający
Kostiumy: pielęgniarski, inni jak w scenie 52
Rekwizyty: komputer, księga

Szpital. Recepcja.

Pielęgniarka dyżurna:
	- Nie,  nie ma tu takiego.

Scena 53
Miejsce: szpital
Osoby: pielęgniarka
Kostiumy: czepek pielęgniarki
Rekwizyty: Komputer

Pielęgniarka:
	- Nie

Scena 54
Miejsce: domek na działkach
Osoby: Lidka, Piotr, Cygan, Antek
Kostiumy: L i P – jak wyżej, chłopcy szkolnej

Ogródki. Dom Witka.

Piotr:
	- Świetny domek, może też taki sobie wybuduję.

Lidka:
	- Przestań żartować.

Piotr:
	- Mówię poważnie. Masz coś przeciwko temu, żeby zamiast blokowiska zamieszkać w domku wiejskim.

Lidka:
	-Oczywiście, że nie. A, nawet gdybym miała, to co z tego?

Wbiega Cygan z Antkiem.
	
Cygan:
	-Jest w szpitalu na Skarpie. Nie chcieli mnie wpuścić.

	Piotr:
		- Ty, to masz powodzenie u młodych mężczyzn. Jestem zazdrosny.

Scena 55
Miejsce: budynek szpitalny
Osoby: Lidka, Chłopcy (Antek, Marek), Piotr
Kostiumy: jak w scenie 54
Rekwizyty: motor

Szpital. Pod szpitalem stoją nasi znajomi chłopcy.

Marek:
- Nie chcieli nas wpuścić.

Lidka:
- A, wy skąd wiecie

Piotr:
- Ich już gdzieś widziałem.

Scena 56
Miejsce: gabinet szpitalny
Osoby: Lidka, Lekarz
Kostiumy: fartuch lekarski
Rekwizyty: długopis

Lidka:
- Pani doktor ...

Lekarz:
- Muszą państwo poczekać. Proszę być dobrej myśli. W ciągu kilku godzin sytuacja się unormuje. A teraz proszę iść do domu. Niech Państwo, zadzwonią wieczorem.

Scena 57
Miejsce: działki
Osoby: Chłopcy (Marek, Paweł, Robert)  
Kostiumy: brudne ubrania
Rekwizyty: motor, narzędzia,

Ogródki. Spotkanie chłopców.

Marek:
- Co teraz zrobimy. Skąd weź niemy pieniądze na części.

Paweł:
- Myślcie chłopaki, myślenie podobno ma kolosalną przyszłość

Robert:
- Widzicie go, znalazł się intelektualista.

  Marek:
  - A, ja wam mówię, ze będą kłopoty.

     Paweł:
- Trzeba się jakoś pozbyć tych dwóch maluchów i ich                          opiekunki

Marek:
- Podobno, ma uczyć w naszej szkole.

Robert:
- Ale, kicha.

Scena 58
Miejsce: korytarz szpitalny
Osoby: Antek i Cygan, chorzy
Kostiumy: krótkie spodenki, t-shirty 
Rekwizyty: część do motoru i pióropusz

Chłopcy próbują przedostać się korytarzem szpitalnym do sali na której leży Witek. Pod kurtką ukrywają pióropusz.

Scena 59
Miejsce: sala szpitalna
Osoby: Chłopcy (cygan, Antek), Witek, Pielęgniarka
Kostiumy: jak poprzednio
Rekwizyty: jak wyżej, łóżko oraz kroplówka, taca z lekami

Sala szpitalna. Chłopcy ukrywają się pod łóżkiem.

Cygan:
	- Witaj czerwonoskóry bracie. 

    Antek:
- Przynieśliśmy Ci skrzydła, które spowodują, że na nowo zaczniesz latać.

Witek lekko się uśmiecha. Próbuje coś powiedzieć, ale nie ma siły wydobyć głosu.

Cygan:
- Uciekamy.

W  drzwiach mijają się z pielęgniarką

Pielęgniarka:
- Ładne rzeczy.

Scena 60
Miejsce: klasa szkolna
Osoby: Lidka, Dyrektor, młodzież
Kostiumy: odświętne, Sukienka
Rekwizyty: czarna tablica, kreda, ławki, stoły, komputery, książki

Klasa szkolna. Do klasy wchodzi Dyrektor i Lidka.

Dyrektor:
- Chciałem przedstawić nową nauczycielkę polskiego, która będzie  uczyć waszą klasę w nadchodzącym semestrze. Pani Lidka będzie z nami tylko na 1/3 etatu. Bardzo was proszę o życzliwe przyjęcie. Tak, by zechciała zostać z nami na dłużej.

Lidka:
- Witam serdecznie. Mam nadzieję, że dojdziemy do porozumienia.

Wzrok Lidki padł, na równanie zapisane na czarnej tablicy. Cyfry zaczynają przemieniać się w potwory. Następnie w sceny z przeszłości.

Scena 61
Miejsce: klasa lata 80
Osoby: Lidka,- około 17 lat, Gebels – lat 50, Inni uczniowie (Prus)
Kostiumy: Ubrania z darów z zagranicy. Nic z niczym się nie komponuje,
Rekwizyty: wyposażenie klasy, ławki

Retrospekcja:
Scena szkolna. Sala klasowa sprzed lat. Przy tablicy stoi profesor Gebels. Tłumaczy jak rozwiązać  równania z wieloma niewiadomymi. W ławkach siedzi Lidka oraz jej znajomi z przeszłości. Jeden Z chłopców podnosi rękę do góry.

Profesor Gebels:
- Czego chcesz, Prus?

Prus:
- Czy Pan profesor może udowodnić, że rozwiązanie  na tablicy jest prawdziwe ?

Gebels:
- Nie widzę powodu, do robienia dowodu?

Cała klasa powoli przybliża się do tablicy,  wydając odgłos lecących samolotów. Bombardowanie. Gebels przeskakuje z nogi na nogę.

Gebels:
- Chłopcy, co wy robicie. Nie wolno tak.

Lidka wraca do rzeczywistości.. 

Scena 62
Miejsce: klasa lata 90
Osoby: Lidka, Dyrektor, Młodzież
Kostiumy: jak w scenie 60
Rekwizyty: jak w 60

Klasa obserwuje Lidkę. 

Dyrektor:
- Teraz zostawię państwa samych. Ja już powiedziałem to, co miałem do powiedzenia.

Lidka:
- Na następną lekcję proszę przygotować krótkie opowiadanie nt. swoich ulubionych zabawek z dzieciństwa.

Scena 63
Miejsce: przed szpitalem
Osoby: Antek i Cygan
Kostiumy: jak w scenie szpitalnych 
Rekwizyty: części od motoru

Ulice miasta.

Antek:
    - Ledwo tej babie uciekłem.

Cygan:
    - Ważyła z 200 kg

 Antek:
     - To, w młodości.

  Cygan:
	  - Co będziemy teraz robić?

       Antek:
       - Prawdziwy łuk i strzały.

    Cygan:
		    -Smutno tutaj bez Witka.

		Antek:
- Gdy wyjdzie ze szpitala zrobimy wielkie święto. Trzeba zebrać wszystkie dzieciaki z    podwórka.

Cygan:
     -Jak się dowie, że nie byłeś w szkole, to się zdenerwuje.

		Antek:
		- Nie dowie się. Chyba, że Ty jej o tym powiesz.

		Cygan:
		- No, co Ty.

		Antek:
		- Jest zajęta. Pisze nową książkę.  

		Cygan:
		- Ktoś tam jest. Idziemy?

		Chłopcy skradają się. Zza krzaka podsłuchują 			rozmowę.

		Scena 64
Miejsce: działki
Osoby: Chłopcy ( Antek, Cygan, Paweł, Marek, Janusz, Andrzej)
Kostiumy: skóry
Rekwizyty: motor, śrubki

Ogródki. Spotkanie chłopców. 

Paweł:
- Wczoraj na przerwie zaczepiła mnie Tymka. Prosiła, byśmy  więcej nie męczyli Gebelsa. Druga sprawa, kto ostatnio podkładał prace z geografii?

Marek:
- Te z humanistycznych.

Paweł:
- Mówiłem, żeby babom nie dawać klucza.

Marek:
- Podobno  najpierw podkładała jedna, a potem druga. Następnie o coś się pokłóciły. Zresztą sam dobrze wiesz, jak to jest z babami.

Andrzej:
- Trzeba będzie to jakoś załatwić. Na razie szlaban na geografię. Ogłaszam stan nauki. Robi się niebezpiecznie. Ostatnia wpadka z historii, niczego dobrego nie wróży.

Paweł:
- Ilu osobom grozi nie zdanie?

Marek:
- Dziesięciu. Dwie poprawki z historii, pięć z angielskiego, pięć z fizyki i matematyki. 

Janusz:
Zaskakuje chłopców zza krzaka.
- Kogo tutaj widzimy?

Cygan:
- Potrzebujemy waszej pomocy. 

Janusz: 
- Buzia na kłódkę. Nic nie widzieliście i nic nie słyszeliście.

Cygan:
- OK.

Janusz:
- To, co z nimi robimy?

Marek:
- Mów, niech się uczą.

Andrzej:
- A, jak nas wydadzą?

Janusz:
- Niech, któryś tylko spróbuje pisnąć chociaż jedno słówko.

Cygan:
- My, nigdy.

Marek:
- My, za to mamy nadzieję, że mówicie prawdę. Mów.

Robert:
-Temat poprawek - zostawiam na później. Co robimy z nową polonistką? Ona pisze takie dziwne książki niby dla dzieci młodzieży. Kiedyś jedną czytałem: miś na karuzeli czy coś takiego. 

Cygan:
-Wiemy. Dla dziewczynek.

Marek:
- Mały, nie wyprowadzaj mnie z równowagi. Trzeba jej pomóc. Opiekuje się właścicielem tego domku, który chwilowo przebywa w szpitalu. Chcemy podczas jego nieobecności,  trochę  wyremontować ten dom.

Marek:
- Kiedy zaczynamy?

Antek:
- Teraz.

Scena 65
Miejsce: Klasa szkolna
Osoby: Abram, młodzież
Kostiumy: garnitur z lat 50
Rekwizyty: gazeta

Szkoła. Lekcja historii

Abram:
- Fuuu, wy flety proste. To, o czym dzisiaj piszemy. Nie wiecie. Ja wam przypomnę. Druga wojna światowa. Grupa pierwsza. Grupa druga.
No,  to piszemy ...

Scena 66
Miejsce: sala szpitalna
Osoby: Lidka, Witek, Chłopcy (Antek, Cygan, Robert)
Kostiumy: niedzielne
Rekwizyty: kwiaty, owoce, soki, pióropusz

Szpital. Przy łóżku Witka: Antek, Cygan i Lidka. Wchodzi Robert.

Witek:
- Zapomniałem wam powiedzieć. Przedstawiam  moją prawą rękę Prawdziwy poszukiwacz skarbów. Wspaniały harleyowiec. Wybitny umysł komputerowy. Jeżeli technika nas zbawi, to dzięki takim jak On.

Robert:
- Dzień dobry pani profesor.

Lidka:
- Wygląda na to, że ten twój skarb to mój sąsiad i podopieczny. 

Witek:
- Kolego, trafiłeś w dobre ręce. Tylko ci pozazdrościć.

Robert:
- Cześć. My się chyba gdzieś widzieliśmy.
Mały gdzie Twój pióropusz?

Witek:
- Tylko, bez kłótni.

Robert:
-  Nie, my tylko tak.

Spod łóżka wystają kolorowe pióra.

- Jest.

Lidka:
- To, bardzo ciekawe.

Scena 67
Miejsce: mieszkanie Lidki – lata 90
Osoby: Lidka, Antek,
Kostiumy: sukienka indyjska, dresy - domowe
Rekwizyty: komputer, parzenie herbaty

Mieszkanie Lidki. Lidka pisze na komputerze. Antek robi jej herbatę.

Lidka:
- Byłeś w domu?

Antek:
- Tak.

Lidka:
- Co, słychać?

Antek:
- Mama szuka pracy i mieszkania. Do tej pory mogę mieszkać z tobą. Ojciec idzie do szpitala.

Lidka:
- Nie masz mi niczego więcej do powiedzenia?

Antek:
- Nie.

Lidka:
- A, to szkoda. Rozmawiałam z dyrektorem szkoły. Powiedziała, że możesz wrócić do szkoły.

    Antek podaje jej herbatę.

Lidka:
- Wiem, że także w tym tygodniu nie byłeś w szkole. Mam dla ciebie niespodziankę. Będę uczyła w tej samej szkole, tylko że klasy gimnazjalne. W ten sposób może spotykamy się na korytarzu. Pod warunkiem, że zaszczycisz ten korytarz swoją obecnością. Bo jak już dobrze wiesz, nawet najbardziej zwyczajny korytarz, może przemienić się w nadzwyczajne miejsce bajkowych zdarzeń. 

Przytula go.

- Nie bój się. We wszystkim wam pomogę. Robert, obiecał mi, że będzie się wami opiekował. Od jutra nadrabiamy zaległości. Czy masz coś przeciwko temu, by  Cygan uczył się razem z nami?

Scena 68
Miejsce: działki
Osoby: Antek, Cygan, Piotr,
Kostiumy: dresy
Rekwizyty: stare meble

  Ogródki trwają przygotowania do spektaklu

Antek:
    - Potrzebne jest stare krzesło, podobne do tronu.

Cygan:
    - „Czy nie widział nikt króla?”.

Antek:
    - „Takiego z berłem i w złotej koronie?”.

Cygan:
   - „Króla nad króle”.

Antek:
    - Może być stary fotel?

Piotr:
- Może.  Trochę ciszej,  Lidka śpi. Zrobimy z niego        prawdziwy tron.

Scena 69
Miejsce: klasa szkolna
Osoby: Lidka, młodzież (Marek, Robert, Anka, Andrzej, Janusz, Kaśka)
Kostiumy: młodzieżowe lata 90
Rekwizyty: kartki, długopisy, książki, dyskietki, tel. komórkowe

Lekcja polskiego. W trakcie rozmowy, uczniowie pilnie coś    piszą.

Lidka:
- Tak jak obiecałam, każdy będzie mógł przeczytać, krótki tekst na temat swojej ulubionej zabawki, którą się bawił będąc dzieckiem. Zacznijmy od ostatniej ławki.

Marek:
  do siebie
  - Cholera. Zwariowała.

do Lidki
- Gdy byłem małych chłopcem, wyobrażałem sobie, że jestem Robocopem i ratuję miasto przed zagładą. Pewnego dnia zrobiłem  tekturową zbroję i poszedłem ratować z niewoli papużki Kawraków, ale się okazało, że nie chcą latać na wolności. Od tej pory, postanowiłem nikomu więcej nie pomagać poza sobą.

Klasa śmieje się.

Robert: 
do Anki
- Jak brzmiało drugie pytanie?

Lidka:
- Kto jeszcze chciał zostać Robocopem ?

Chłopcy podnoszą ręce do góry.

- Prawie wszyscy.

Anka:
do Andrzeja
- Zrób coś. Już napisałeś.

Robert:
  do Andrzeja
  - No, nie bądź świnią

 Andrzej:
   - Wolałem Batmana. Bo, on kochał się w przepięknych          dziewczynach i potrafił latać.

 Janusz:
   - Może by tak pomógł nam w historii.

  Lidka:
    - A, dziewczęta, kim chciałyście zostać?

  Anka:
     - Ja chciałam zostać Barby.

  Kaśka:
      - Ja, też.

 Lidka:
   - Kto napisał opowiadanie o Barby?

Anka:
   czyta z pustej kartki
- Jedną z najpiękniejszych chwil mojego dzieciństwa,      była ta w której, pojawiła się Barby ...

Kaśka:
do Marka
- Nie wiem, co mam napisać. Jak odpowiedzieć na piąte pytanie.

Marek:
 - To, nie moja grupa. Spytaj Janusza.

Janusz:
  - Zaraz podam.

Lidka:
- Może wreszcie się dowiem, czym się teraz zajmujecie?

Kaśka:
do Roberta
- Co ona mówiła?

Scena 70
Miejsce: działki
Osoby: Chłopcy (Marek, Robert, Cygan) Piotr
Kostiumy: brudne smarem
Rekwizyty: motor, narzędzia, ściereczki, 

Ogródki. Chłopcy reperują maszynę. 

Piotr:
- Cześć, nazywam się Piotr.

Chłopcy:
- Cześć.

Piotr:
- Jestem znajomym Witka. Przepraszam, że wam przeszkadzam, ale słyszałem, ze macie małe kłopoty

Scena 71
Miejsce: kawiarnia
Osoby: Lidka, Mama Antka, Kelnerka
Kostiumy: b. prosta sukienka w grochy
Rekwizyty: portmonetka

Lidka:
- Umówiłam się na rozmowę, ponieważ wydaje mi się, że     mogę pani pomóc.

Scena 72
Miejsce: mieszkanie Lidki
Osoby: Lidka, Piotr
Kostiumy: koszula nocna
Rekwizyty: leki, termometr, kwiaty - stokrotki, rzeźba,

Lidka i Piotr Mieszkanie Lidki.

Piotr:
- Musisz bardziej dbać o siebie.

Lidka:
- Przecież dbam. A, jeżeli chodzi o wywiad, to na pewno go skończę w tym tygodniu.

Piotr:
- Tu, nie chodzi o mnie. Przecież widzę co się dzieje. Ciągle pożyczasz pieniądze.

Lidka:
- Obiecałam, że oddam w przyszłym miesiącu.

Piotr:
- Proszę przestań. Za co utrzymasz siebie i dwóch chłopców? Przestałaś pisać artykuły. Nie piszesz nowej książki

Lidka:
- Nie mówiłam Ci, ale postanowiłam, że będę uczyć  polskiego w szkole.

Piotr:
- Rozumiem, że za zarobki nauczycielki masz zamiar prowadzić żywot samotnej matki z dwójką dzieci

Lidka:
- Nie wiem co mam zrobić. Jedyne co wiem to, że nie mogę ich zostawić. Przepraszam, że Cię wplątałam w tę historię. Przecież my w ogóle się nie znamy.

Piotr:
- Zapominasz o jednym.

Lidka:
- O, czym?

Piotr:
- Że mój następny film ma być o szalonej pisarce i przedziwnych dzieciakach. A, teraz marsz do łóżka. Od jutra spędzasz co najmniej dwie godziny przed komputerem!

Lidka:
- Ależ, Panie reżyserze

Piotr:
-Więcej nie powtórzę. I żeby ci nie przyszło przez myśl pojawić się na działkach. Hawk !!! 

Z nocnego stolika strąca niechcący rzeźbę, rozbijając jej nos.

- Przepraszam, nie chciałem.

Scena 73
Miejsce: działki
Osoby: Antek, Kulturysta
Kostiumy: Kulturysta na czarno 
Rekwizyty: sztuczna krew

Kulturysta:
- Mały mówiłem Ci pieniądze mam dostać w tym tygodniu. Maszynę wzięta to trzeba zapłacić. a, to byście pamiętali.

Uderza chłopca.

Scena 74
Miejsce: korytarz szkolny
Osoby:  Chłopcy (Marek, Paweł, Robert) dziewczyny (Anka)
Kostiumy: ubrania szkolne z lat 90 
Rekwizyty: notatki, komórki

Korytarz szkolny.

Marek:
- Wszyscy napisali.

Robert:
- Tutaj jest druga grupa. Anka ma pierwszą.

Paweł:
- Klucze.

Marek:
- Czujki rozstawione.

Anka:
-Mogę zemdleć.

Robert:
- Lepiej nie. Jak go znam, przejdzie obok, nawet by tego nie zauważył.

Scena 75
Miejsce: sala szpitalna
Osoby: Witek, Piotr
Kostiumy: dokumenty
Rekwizyty: woda

Szpital. Sala na której leży Witek. Przy jego łóżku siedzi Piotr.

Wiek:
- Udał się?

Piotr:
- Pracę możesz rozpocząć  jak tylko wyzdrowiejesz. Wstawiłem twoje rzeźby do galerii. Podobna jedną sprzedali. W tym tygodniu przywiozę pieniądze.

Witek:
- Dziękuje. A, co z chłopcami?

Piotr:
- Coś kręcą. Mówią, ze wszystko załatwione, ale mnie się to nie podoba.

Witek:
- Z nimi tak jest. Opiekuj się Lidką. Ona Ciebie potrzebuje.

Piotr:
- Ufam, że się nie mylisz.

Scena 76
Miejsce: działki
Osoby:  Chłopcy (marek, Paweł, Wojtek), Piotr
Kostiumy: Piotr tak jak w scenie szpitalnej
Rekwizyty: motor, narzędzia,

Działki. Chłopcy składają maszynę. Pojawia się Piotr

Piotr:
-  Wiedziałem, ze was tutaj zastanę. Piękna maszyna. którego to z was?

Marek:
- Wspólna

Piotr:
- Kto ma prawa jazdy?

Paweł:
- Mój brat

Piotr:
- Co Ci się stało w oko.

  Wojtek:
- Małe nieporozumienie.

Piotr:
- Chłopcy,  jutro wraca Witek. Może byśmy go jakoś    przywitali. mała parada. Na przodzie mustang. młodsi wystawiają spektakl. wiem, ze wyda się wam to dziecinne, ale chyba warto  przywitać Witka. 

Scena 77
Miejsce: korytarz szkolny
Osoby: Marek, Robert, Anka
Kostiumy: tak jak w poprzednich scenach szkolnych 
Rekwizyty: klucze

Chłopcy otwierają kluczem salę. Wyciągają stare prace klasowe. Wkładają nowe. Po chwili wychodzą z sali.

Marek:
- Możesz wszystkich odwołać. Załatwione.

Robert:
- Co teraz?

Marek:
- Został jeszcze Abram

Do klasy wpada Anka.

Anka:
 - Szybko! Zwolnił nas z ostatniej lekcji

Robert:
- Jak to zwolnił? Nie zdążyłem napisać  odpowiedzi na punkt drugi i trzeci.

Marek:
- Dobrze chociaż, że z matmy się udało. Ja powiesiłem Hitlera na haku rzeźniczym. Z psa Szarika zrobiłem szpiega XX wieku, dźwięki któremu wygraliśmy kampanię wrześniową. W ten sposób zakończyłem II Wojnę Światową.

Scena 78
Miejsce: działki
Osoby: Lidka, Piotr
Kostiumy: tak jak w pracy 
Rekwizyty: papierosy

Lidka:
- Co robimy?

Piotr:
- Jak poszło w szkole?

Lidka:
- Sama nie wiem. Chciałam by na początku było lekko i przyjemnie. A, oni chyba poczuli się mało poważnie potraktowani. Przez cały czas robili coś innego?

Piotr:
- Co?

Lidka:
- Nie wiem. Pisali, gadali.

Piotr:
- Może szykowali ściągi. Robiłem to samo.

Lidka:
- Ja też. Ale, prościej jest to znieść będąc uczniem. Muszę pomyśleć, co zrobić  by byli zainteresowani.

Piotr:
- Tylko nie przesadzaj z tym zainteresowaniem. Teraz ich nie mogę odgonić od Ciebie, a jak trochę podrosną, to  nie dam sobie z nimi rady. A, twoje zainteresowanie moją osobą całkowicie spadnie.

Lidka:
- Nie przesadzaj. Kiedy przyjdą?

Piotr:
- Za godzinę. Przez ten czas chodźmy na spacer? 

Lidka:
  - A, co u Ciebie.

   Piotr:
     - Boję się o tych twoich chłopców

Scena 79
Miejsce: klasa szkolna
Osoby: Abram, uczniowie
Kostiumy: ten sam garnitur
Rekwizyty: klasówki

Lekcja historii. Wchodzi Abram.

Abram:
- Nie będę z wami rozmawiał. Nie jesteście  tego warci. A, już na pewno nie mojego zdenerwowania. Dzisiaj popołudniu mają stawić wszyscy rodzice. Jutro poprawa pracy klasowej. Oceny od 0 do minus nieskończoność. Waszej głupoty żadną miarą nie da się zmierzyć. Tych dwóch geniuszy, którzy bardzo dobrze wiedzą, że mówię o nich w tej chwili, oczywiście  pamiętają o poprawce. Na koniec mojego przemówienia, uwaga. Nie chcę słyszeć, ani jednego złego słowa o was od nowej polonistki. Jest młoda i pełna zapału. Wykorzystajcie to.

Scena 80
Miejsce: działki
Osoby: Lidka, Piotr
Kostiumy: jak w scenie 79
Rekwizyty: listki , trawa, kwiatki polne

Spacer.

Lidka:
- Pięknie tutaj.

Piotr:
- Dawno tak dobrze się nie czułem. Zawsze biegałem, ciągłe zdjęcia, plany filmowe. Przy tobie  zwolniłem i czuję się z tym dobrze.

Przytula ją do siebie. Całuje.

Scena 81
Miejsce: korytarz szkolny
Osoby: Anka, Kaśka,  Marek, Paweł, Wojtek
Kostiumy: jw. Szkolne lata 90 
Rekwizyty: książki

Anka:
- Nauczyłeś się?

Marek:
- Nie miałem czasu. Musiałem zarabiać pieniądze.

Anka:
 - A, ja miałam występ taneczny.

Marek:
- Przepraszam, w tej chwili nie mam czasu.

podchodzi do Pawła

- Ile masz?

Paweł:
- Dwieście plus sto Roberta i pięćdziesiąt Wojtka

Marek:
- Cholera, mało

Paweł:
- Może, poczeka

Kaśka:
- Co,  teraz zrobimy? 

Robert:
- Tak jak zawsze.

Scena 82
Miejsce: gabinet lekarski
Osoby: Lidka,, Lekarz
Kostiumy: fartuch lekarski, pielęgniarski
Rekwizyty:  wyposażenie gabinetu

  Szpital. Pokój lekarski.

Lekarz:
- Powinien jeszcze przez tydzień u nas zostać. To dla jego dobra. Teraz potrzebuje dużo spokoju i ciepła.

Lidka:
  - Boję się o niego. Jego serce jest takie słabe.

Lekarz:
- Szczerze mówiąc myślę, że najlepszym dla niego lekarstwem będzie pani szczęście. On panią kocha jak córkę

Zza drzwi dobiega odgłos śmiechu. Przedmioty zaczynają wirować przed jej oczami.

Scena 83
Miejsce: podwórko lata 70
Osoby: Lidka- mała dziewczynka, dorosły Lekarz, Antek, Witek, Cygan, Piotr, Gebels, Abram, Robert
Kostiumy: sukienka  z  falbankami, reszta przebrana w stroje dziecięce
Rekwizyty: zabawki dziecięce

  Retrospekcja:
Powtórzenie obrazu z przeszłości. Karuzela. W małych  siodełkach usadowieni: Lekarz, Witek, Piotr, Antek, Cygan, Dozorczyni, Gebels, Abram, Robert. Machina powoli się rozpędza. Mknie. Coraz szybciej i szybciej. Śmiech urywa się. Lidka słyszy głos.

Lekarz:
- Słyszy mnie Pani. Proszę otworzyć oczy. Zemdlała Pani.

Lidka:
- Przepraszam za kłopot.

Lekarz:
- Pani jest przemęczona. Proszę odpocząć. Może mogę po kogoś zadzwonić, by po Panią przyjechał. 

Scena 84
Miejsce: działki
Osoby: Piotr, Chłopcy
Kostiumy: fragmenty kostiumów do spektaklu
Rekwizyty: motor, narzędzia,

Piotr:
- Chłopcy mam dla wasz ogromną prośbę. Namówiłem radę działek, by zatrudniła Witka, na stanowisko dozorcy ogródków.

Cygan:
  - Jesteś geniuszem!

Piotr:
 Z tobą porozmawiam osobiście. Dzisiaj byłem w szpitalu. Witek musi zostać jeszcze przez tydzień w szpitalu.

Antek:
- Super, zrobimy spektakl.

Piotr:
-Z tym musimy poczekać.  Jest okazja, by zarobić trochę pieniędzy. Oczywiście jeżeli się zgodzicie na to by w tym tygodniu przejąć obowiązki Witka.
do chłopców

- Wiem, ze są wam bardzo potrzebne.

Scena 85
Miejsce: Korytarz szkolny
Osoby: Paweł, Anka,, Marek, Robert
Kostiumy: jw. Szkolne lata 90 
Rekwizyty: klucze

Paweł:
- Zabrał ze sobą teczkę do pokoju nauczycielskiego. Powiedział, że  zwalnia nas z godziny wychowawczej.

Anka:
- To, nie może być prawda.

Marek:
- Trzeba koniecznie znaleźć powód spotkania. 

Anka:
- Pod koniec roku?

Paweł:
- Powiem, że przyniosłem usprawiedliwienia za opuszczone dni.

Anka:
- Co, za poświęcenie. A masz?

Paweł:
- Zaraz wypiszę. Kiedy mnie nie było?

Robert:
- Skąd my mamy to wiedzieć.

Anka:
- Wiem. Ustalmy termin wycieczki klasowej.

Marek:
- Teraz wycieczka?

Robert:
- Wszystko jedno. Anka, biegnij do niego, powiedz, że musimy się spotkać. Janusz, znasz tego małego, Antka z 4a. Idź po niego będzie nam potrzebny. Trzeba zrobić kilka czujek. Dwójka potrzebna jest do pilnowania drzwi przed pokojem nauczycielskim. Ty z Antykiem pod okno pokoju. Konieczna jest jeszcze jedna osoba na korytarzu. Reszta w klasie.

Marek:
- Kto trzyma gotowce?

Robert:
- Proponuję by to była czujka w kiblu. Telefony komórkowe.

Paweł:
- Dwa.

Robert:
- Za mało. Potrzebne są jeszcze dwa. Jeden musi być w klasie, drugi na korytarzu. Jeżeli weźmie teczkę ze sobą, wtedy ci z pracami klasowymi spóźniają się na lekcje. Zaś, czujka z korytarza wywoła go z klasy. Jeżeli nie. To musicie jakoś wyczyścić  pokój nauczycielski.

Paweł:
- Ciekawe jak?

Robert:
- Nie wiem. Wszystko mi jedno. Mały pożar. Bomba

Wbiega Anka.

Anka:
- Powariował. Chcecie by nas pozamykali. Wszystko załatwione. Proszę tylko delikatnie. Jest zdenerwowany. Powiedział, że daje nam piętnaście minut.

Scena 86
Miejsce: korytarz szkolny
Osoby: Paweł, Robert, Abram,
Kostiumy: jak w scenie poprzedniej
Rekwizyty: teczka

Korytarz szkolny przed drzwiami klasy szkolnej.

Paweł:
- Udało się. Dwójka siedzi w toalecie. Anka na korytarzu mdleje. Sekretarka wywoła go na chwilę do telefonu.

Pojawia się Abram.

Abram:
- Najpierw ta dwójka, co ma się poprawiać.

Robert:
- Panie profesorze, dzisiaj?

Abram:
- Nie będziesz mi mówił, kiedy mam Cię pytać. Teraz albo egzamin komisyjny. A, wy poczekajcie. Dobrze wam to zrobi.  Przez ten czas może nabierzecie trochę rozumu.

Robert:
- Cholera. Biegnij po Janusza. Jest na boisku z Antkiem. Zastąp go.

Scena 87
Miejsce: boisko
Osoby: Antek, Paweł, 
Kostiumy: 
Rekwizyty: ławka

Boisko. Paweł i Antek.

Antek:
- Zorganizowali jakieś zebranie.

Paweł:
- Zawzięli się na nas dzisiaj, czy co? Mały wiesz, że możesz mieć kłopoty. Mam pomysł.

Antek:
- Mam dług wdzięczności.

Wdrapują się na dach.

Paweł:
- W tym wieku i honorowy.  I, co Ty na to?

Antek:
- Mogę spróbować.

Paweł bierze na ramiona Antka.

Antek:
- Abram przez cały czas gada. A oni oczy w słup.

Paweł:
- I łup, łup. Nie dobrze.

Scena 88
Miejsce: Klasa szkolna
Osoby: Abram, Marek, Janusz
Kostiumy: jw. 

Kamera rejestruje przez szybę zdarzenia w klasie. Po chwili przedostaje się do pomieszczenia. Jest świadkiem zdarzeń wewnątrz klasy.

Abram:
- No dobrze. Mam nadzieję, że znacie książkę na pamięć. To, może Ty. Powiedz mi: Jak wyglądał dzień przeciętnego Rzymianina?

Marek:
- Nie rozumiem

Abram:
- Czego tu można nie rozumieć. Wstawał rano?

Marek:
-Tak

Abram:
- Co potem robił?

Janusz:
- Ubierał się

Abram:
- Dobrze. A w co się ubierał ?

Scena 89
Miejsce: korytarz szkolny
Osoby: Anka, Robert
Kostiumy: Takie same jak w scenie
Rekwizyty: telefony komórkowe

Przed salą klasową. Robert rozmawia przez telefon.

Anka:
- I, co?

Robert:
- Kiepsko. W pokoju nauczycielskim tłum. Zaś, Ci dwaj nie wyglądają najlepiej.

Anka:
- Może, tak plan awaryjny.

Robert:
- Poczekajmy jeszcze przez chwilkę. Może, się uda.

czy widział ktoś Wojtka.

Anka:
- Nie było go dzisiaj. dzwoniłam do domu nikt nie odpowiadał.

Scena 90
Miejsce: sala klasowa
Osoby: Abram, Marek, Janusz
Kostiumy: takie same
Rekwizyty: mapa

Sala klasowa.
Abram:
- Długo to ten nasz przeciętny Rzymianin siedział w tej łaźni?

Marek:
- Długo

Abram:
- A, jak długo?

Cisza.

Abram:
- Nie wiesz, hmmm ... Ja myślę, że bardzo długo. Czasami i cały dzień. Wieczorem zaś ucztował.

Po chwili do Janusza

- Jakie góry mamy w Grecji?

Janusz:
- Apeniny.

Abram:
- Jakie miały zbocza?

Cisza

- Płaskie, czy strome?

Janusz:
- Płaskie

Abram:
- Tak, płaskie - dlatego, co tam robili. 

Nie odpowiada.

- Zapamiętaj. Mogli paść owce.
Ostatnie pytanie.  Co głosił Demokryt?

Janusz:
- Demokryt głosił ...

Abram:
- No, nie. Co za półgłówki tyle razy tłumaczyłem, że nic nie mógł głosić. On jedynie zapisywał. Rozumiesz! Zapamiętaj raz na zawsze. Zapisywał.

Scena 91
Miejsce: mieszkanie Lidki lata 90
Osoby: Lidka,, Piotr, 
Kostiumy: 
Rekwizyty: jabłko

Piotr:
- Masz leżeć i odpoczywać.

Lidka:
- A, spektakl. Chłopcy na mnie liczą.

Piotr:
- Postaram się jakoś to załatwić. Może nie wyreżyseruje tak zgrabnie jak to byś ty zrobiła. Mam jednak nadzieję, że wszyscy będą zadowoleni.

Scena 92
Miejsce: korytarz szkolny
Osoby: Robert, Marek, Paweł
Kostiumy: jw. 
Rekwizyty: tel. komóerkowy

Robert:
- Wojtek ma kłopoty

Marek do Pawła:
Musicie dać sobie sami radę. Życzę powodzenia

Scena 93
Miejsce: klasa szkolna
Osoby: Abram, Paweł, Kaśka

Lekcja historii.

Abram:
- No, wy flety proste ?

Paweł:
- Cholera nie ma teczki.

Kaśka:
- Przestań marudzić Zaczynaj.

Abram:
- Jeżeli nie macie do mnie żadnych pytań.

Paweł:
- Panie profesorze bardzo przepraszam, chciałem się usprawiedliwić.

Abram:
- Ty się lepiej nie usprawiedliwiaj. Koniec roku za pasem. No, co Pawełku poprawiłeś się  z 1 z plusem na 1. Niedługo zabraknie dla ciebie ocen.

Paweł:
- Panie profesorze, ja wiem, że jestem straszny nieuk, ale ja obiecuję, że się wyciągnę z tej jedynki.

Abram:
- Fuu. Ja też mam taką nadzieję. Zostało nam mało czasu.

Paweł:
- Panie profesorze ja mam kilka nieusprawiedliwionych dni. Przyniosłem zaświadczenie lekarskie.

Abram:
-Teraz nie zawracaj mi tym głowy. Przyniesiesz w poniedziałek. Czy to wszystkie sprawy jakie do mnie mieliście?

Paweł:
- Panie profesorze, tak bardzo mi zależy.

Abram:
- No, proszę znalazł się prymus i nagle stał się obowiązkowy. Dobrze Anka idź do pokoju nauczycielskiego. Przynieś  dziennik i moją teczkę.

Scena 94
Miejsce: działki
Osoby: Wojtek, Marek, Robert
Kostiumy: Ubranie we krwi
Rekwizyty: krew
Działki. Wojtek leży cały we krwi.

Marek:
- Cholera.

Robert:
- Słyszysz nas.

Wojtek:
- Mam czas do jutra. Mają być pieniądze. On nie chce maszyny. Inaczej powie starym.

Scena 95
Miejsce: toaleta szkolna
Osoby: Anka i Kaśka
Kostiumy: 
Rekwizyty: teczka, prace klasowe

Anka wychodzi z pokoju z teczką i dziennikiem. Wchodzi do toalety na przeciwko.

Kaśka:
- Myślałam, że to nigdy nie nastąpi.

Anka:
- Pośpieszcie się. Chyba zemdleję.

Kaśka:
-Nie wygłupiaj się. Nie teraz.

Scena 96
Miejsce: klasa lekcyjna
Osoby: Anka, Abram. uczniowie
Kostiumy: 
Rekwizyty: teczka

Anka wchodzi do sali lekcyjnej. Wszyscy bacznie jej się przyglądają. Kiwa porozumiewawczo głową.

Abram:
- Proszę usprawiedliwienia. Jesteście wolni.

Klasa z okrzykiem na ustach wybiega z klasy.
Radość przed szkołą.

Scena 97
Miejsce: działki
Osoby: Piotr, Antek, Cygan, Robert, Dziewczynka, Marek
Kostiumy: 
Rekwizyty: motor, narzędzia,

Piotr:
- Kto chce być królem?

Antek:
- Ja.

Cygan:
- Ja też.

Robert:
- Mogę być

Piotr:
- A, królową?

Dziewczynki:
- My.

Piotr:
- Jak tak dalej pójdzie, to w naszym przedstawieniu będziemy mieli samych władców.

Marek:
- Mogę zagrać rolę ryby.

Piotrek:
- Panowie, czas na sprzątanie. To nam wychodzi najlepiej.

Marek:
Szefie, może mała zaliczka.

Paweł:
- Biedni, aktorzy nie maja z czego żyć.

Piotr:
- To może mały spektakl plenerowy i zbieranie do kapelusza. A, gdzie Wojtek?

Scena 98
Miejsce: mieszkanie Lidki – lata 90
Osoby: Lidka, Piotr
Kostiumy: pidżama
Rekwizyty: rzeźba

 Lidka leży w łóżku

Lidka:
- Jutro premiera.

Piotr:
- Denerwujesz się?

Lidka:
- Tak bardzo chciałabym zobaczyć, co z tego wyniknie. Widzisz Antek naprawił rzeźbę. Jak się czujesz?

Piotr:
- Obawiam się, ze będzie wymagała powtórnej renowacji. Ma trochę większy nos niż poprzednio. Szczerze mówiąc strasznie się boję. Bardziej niż kiedykolwiek dotąd. Jakiś tajemniczy głos szepcze, że komuś bardzo zależy na was. Co to?

Lidka:
- Dzisiaj dostałam list, z informacją na temat nowego konkursu.
Muszę jeszcze trochę popracować nad tym tekstem.  Panie reżyserze obiecuję, że będę pracować nad swoim tekstem. Następnie wyślę go i ...

Scena 99
Miejsce: działki
Osoby: Marek, Anka
Kostiumy: Fragmenty kostiumów teatralnych
Rekwizyty: balony, krepina- łańcuchy, kwiaty

Przywitanie Witka. Domek przystrojony balonami, serpentynami. 
Marek:
- Mam kasę. Jedziemy ja zawieść. a gdzie Antek?

Anka:
- Szukamy go od godziny.

Scena 100
Miejsce: klatka schodowa bloku Antka
Osoby: Marek, Ojciec Antka, Robert
Kostiumy: sukienka w groszki
Rekwizyty: kask

Klatka schodowa

Marek:
- Przepraszam, czy jest Antek

Ojciec:
- Nie ma go tutaj

Robert:
- Chcieliśmy oddać pieniądze

Ojciec:
- Zostawcie mnie

Scena 101
Miejsce: działki
Osoby: Anka, Paweł, 
Kostiumy: kostiumy teatralne 
Rekwizyty: motor, narzędzia,

Anka:
- Zaraz zaczynamy

Paweł:
- Jak zaczynamy. Jak nie ma chłopców.

Anka:
- To na początek zagrasz to, jak to się nazywa intermedium.

Paweł:
- Zwariowałaś na początek

Antek:
- Wszystko jedno. Cholera, przyszedł Abram, Dyro, Matka Antka rozmawia z Lidką

Scena 102
Miejsce: przed blokiem Antka
Osoby: Marek, Robert
 
Marek:
- Wyszedł już.

Robert:
- Nie. A, jak nie wyjdzie.

Marek:
- Wyjdzie, dostał forsę to wyjdzie.

Robert:
- Jest

Scena 103
Miejsce: działki
Osoby: Lidka, Anka, Paweł 
Kostiumy: wąsy i broda 
Rekwizyty: motor, narzędzia,

Lidka:
- Jesteście gotowi. Zaczynamy

Anka:
kopie Pawła
- Popraw wąsy i brodę. Na szczęście. Trzymaj się

Scena 104
Miejsce: działki
Osoby: Paweł, publiczność
Rekwizyty: motor, narzędzia,

Występ Pawła. Chłopiec odgrywa wszystkie role.

Paweł:
- Król:
- „Jestem waszym królem. I jako wasz król będę wam królować”

- „Niech żyje król !!!”.

- „Będę królować ...”

- „Niesprawiedliwie”

- „Dlaczego?”

-”Bo, tak rządzą królowie! Jesteś królem, tak czy nie?”.

Scena 105
Miejsce: działki
Osoby: Dozorczyni, Sąsiadka, Publiczność
Kostiumy: Sąsiadki –oąwiętne sukienki 

Publiczność

Dozorczyni :
do sąsiadki
- Mądre dzieciaki

Sąsiadka: 
- Dzieci teraz szybko dorastają. Ale, czy jest im czego zazdrościć. 

Scena 106
Miejsce: działki
Osoby: Paweł, Marek
Kostiumy: kostium do spektaklu ( na pól król , na pól błazen) 
Rekwizyty: wszystkie sceniczne: berło, korona, jabłko, 

Spektakl. Paweł nadal sam na scenie.

Król:
-  „Co ja mam wam powiedzieć? Ogłaszam pierwsze rozporządzenie. Tak, Królu!!! No, proszę krzycząc. Jeszcze głośniej.

- „W mojej obecności, nikt nie może się: śmiać, uśmiechać, być zadowolonym, rozpromienionym”.

- „Ależ, królu?” „Do lochu!” „Król to poważna instytucja i nikt nie będzie się z niego śmiał. Dlatego też zabraniam wszelakich zabaw!”
„To, nie sprawiedliwe!” „Ściąć głowę! Co więcej proponuję nie rozmawiać. Rozmowy bardzo źle wpływają na rozwój wypadków. Ktoś coś powie. Kto inny odpowie. „Źle usłysz.  „I narodzi się plot
- „A, taka plotka to ...
N scenę wbiegają chłopcy ( Antek, Marek)
Chłopcy:
- Utrata królestwa”. 

Król patrzy na publiczność. Wybiera Dozorczynię.

- „Strażniku, albo mi się zdawało, albo ...”.

Marek:
- „Królowi nigdy się nie zdaje!”.

Król:
- „Ona coś mówiła”.

Pokazuje na Dozorczynię.

Scena 107
Miejsce: działki
Osoby: Paweł , Dozorczyni, Sąsiadka
Kostiumy: jw.

Publiczność

Kobieta pierwsza:
- Ja tego czarnego, co gra strażnika skądciś znam?

Kobieta druga:
- Taki podobny, bo ja wiem do kogo?

Dozorczyni:
- Nie gadaj Pani. Dzieciaki się męczą a ta... 

Kobieta:
- Widzita ją. Przez chwilę zagrała na scenie, to myśli Bóg wie co.

Scena 108
Miejsce: działki – kulisy spektaklu teatralnego
Osoby:  Robert, Lidka  
Rekwizyty: rekwizyty,

Kulisy

Robert:
- Jak grałem?

Lidka:
całuje go
- Wspaniale

Scena 109
Miejsce: działki - scena
Osoby: Paweł, Robert 
Rekwizyt: motor,

Rycerz:
- „Przecież mówię, że dzielny Książe Rytgier z nad dalekiej rzeki Łaby przybył by i za przyczyną poruszenia jego serca, a to przez i dzięki urodzie twej pani...”

Dwórka:
- „Piękna. Wiadomo, że piękna jak królowa. One zawsze w bajkach okazywały się wspaniałe, mądre i na dodatek jakby tego było za mało piękne.  Czy mi  brakuje czegoś? No powiedz, 
czego?”.

Na scenę wjeżdża wspaniały motorower. Rycerz przemienia się w Batmana, porywa księżniczkę ....

Rycerz:
-” Niczego moja droga. Czas odrzucić stare formy wyrazu artystycznego i wyrazić własna duszę dzięki osiągnięciom najnowszej techniki.”
- „Teraz moja droga pomożesz mi wypełnić tajną misję”

Scena 110
Miejsce: działki- spektakl
Osoby: Piotr, Lidka 
 
Oklaski.

Piotr:
- Dziwne. Zdawało mi się, że ta bajka miała trochę inne zakończenie.

Lidka:
całuje Piotra
- Jesteś najwspanialszym reżyserem jakiego znam. To się nazywa niespodziewany zwrot akcji.

Piotr:
- A, wielu ich znasz? 

Lidka:
- Kilku by się znalazło.

Piotr:
    - Chyba się starzejemy. Co Ty powiedziałaś?

Scena  111
Miejsce: działki- spektakl
Osoby: Abram, chłopcy
Rekwizsyty: teczka
 
Abram:
    - Gratuluję, kawał dobrej roboty. Aby tak dalej.

Marek:
- Może Pana profesora odwieść do domu.

Abram:
- Nie dziękuje. Sam trafię. Mam tylko jedną prośbę. Na drugi raz jak będziecie podkładać to delikatniej , bo inaczej każę wam odkupić teczkę. A, na przyszłość to może warto się trochę pouczyć

Scena 112
Miejsce: działki po spektaklu. Dom Witka
Osoby: Lidka, Witek, Antek, Cygan, Piotr

  Po spektaklu. Zaproszeni goście już poszli.

Witek:
- Pragnę wam serdecznie bardzo podziękować. 

Antek i Cygan:
- Zawsze i wszędzie.

Lidka:
- Nie zapominajcie o szkole

Antek:
-  Nie da się zapomnieć.

Witek:
- Antku, mam do ciebie prośbę.

Antek:
- Tak.

Witek:
- Proszę o wyrażenie zgody na wspólne naprawienie rzeźby. Mam taką propozycję, by jej trochę zmniejszyć ten nos. Co, Ty na to?

Antek:
- No, dobrze.

Śmiech.

Piotr:
- Teraz moja kolej.  Mam dla was dobrą wiadomość. Po przeczytaniu bajek, napisałem scenariusz filmowy. Tuż przed naszą uroczystością otrzymałem wiadomość, że mogę zacząć realizację filmu. Mam nadzieję, że się zgodzicie zostać moimi aktorami.
 
Dzieciaki zaczynają krzyczeć, podskakiwać. Rzeźba na chwilę zamyka oczy.

Scena 113
Miejsce: działki
Osoby: Ojciec Antka, piotr, Lidka, Antek, Cygan, Witek
Kostiumy: ze spektaklu o królu 

- Kurwa mać gdzie ten łobuz ukrył. Zabiję drania, ojca nie będzie słuchaj. Ja mu pokaż, kto tu rządzi.

Piotr:
- Ja to załatwię.

do Lidki.

- Weź chłopca do domu.

do Chłopców

- A, wy zmykajcie do domu. 

Marek:
- Musimy jeszcze coś zrobić

Lidka:
- Tylko bez żadnych kłopotów

Witek:
- Ja chyba wiem o co chodzi. Widzę, ze ledwo przyszedłem, a ręce pełne roboty.

Scena 114
Miejsce: działki- plan filmowy
Osoby: Lidka, Piotr, Witek, wszystkie dzieciaki, Sąsiadka, Dozorczyni, Dyrektor Szkoły, Lekarz,. Pielęgniarka,
Kostiumy: Indiańskie
Rekwizyty: łuki, strzały, tomahawki

Widzom ukazuje się plan filmowy.

Anka:
  - Scena 6977. Ostatnia
Na polnej łące. Piotr i Lidka w strojach  indiańskich. Obok stoi przepiękna maszyna

Zza krzaków wybiegają chłopcy i dziewczynki

- Niespodzianka
Naprawiona rzeźba otwiera oczy,  lekko się uśmiechając.

KONIEC